Nieuws

De accountant en de designer

14.11.2012

Ik schrijf op basis van ervaringen die ik dagelijks opdoe als ondernemer en registeraccountant en laatst kwam ik weer twee echt typische zaken tegen die ik u echt niet wil onthouden. Het betreft een collega-accountant van een ander kantoor, dus een concurrent (maar zo spreken wij niet over elkaar) en een designer (die zelfstandig werkt en echt heel goede website designs kan maken).

 

Ik kan mij nog herinneren dat onze beroepsorganisatie rond het jaar 1995 plannen had om een vak ‘communicatie’ in het leerprogramma te voegen. Dit temeer omdat de opleiding op een vaktechnisch hoog academisch niveau zit en daarom vooral mensen trekt die goed kunnen studeren, maar wat minder hebben met de mensen achter de cijfers. Nu deze laatste, normaal gesproken gewone ondernemers van vlees en bloed, hun klanten zijn waar zij hun boterham aan moeten (gaan) verdienen is het wel handig dat je met de ondernemers kan praten en ze ook kan begrijpen.

Ik liep laatst tegen zo’n typische accountant aan. Hij was in ieder geval gebrainwasht door het leerprogramma waarin het vak communicatie begrepen was. Hij vertelde mij vol vuur en vlam over zijn vak, zijn klant en zijn vaktechnische bevindingen en bleef maar praten en praten zonder dat ik daar tussen kwam. Ik ondernam enkele pogingen die telkens na drie woorden die ik trachtte te uiten, overstemd werden door zijn harde stem. Ik werd hier moedeloos van. Daarna begon hij over zichzelf te vertellen en over het fantastische kantoor waar hij werkt. Het hield maar niet op. Ik werd als het ware getrakteerd op een safari van allerlei wetenswaardigheden waar ik niet om gevraagd had. Toen hij klaar was en vluchtig afscheid nam, bleef ik met nog veel vragen zitten. Hij was een typische representant van de ‘eenrichtingsverkeer – accountant’. Dat wil zeggen: ik weet alles  en jij moet maar luisteren. Ik vraag mij dan ook af hoe dergelijke personen aan hun informatie komen? Ze luisteren niet naar de diepere achtergrond van zaken die spelen bij hun klanten, maar gaan uit van wat zij denken hoe het zit.

Wat essentieel is in mijn vak is ‘luisteren’ naar klanten en zeer zeker niet met een vooropgezette mening conclusies trekken. Probeer in gesprekken en tijdens het accountantsonderzoek te achterhalen wat er speelt bij een onderneming. Probeer dit te begrijpen dan wel te doorgronden. Het gaat er immers om te achterhalen waarom de onderneming tot een bepaald resultaat is gekomen en hoe je de ondernemer op het spoor kan houden of op het juiste spoor kan brengen. Dit is en blijft de kern waarop een mkb-accountant zich dient te richten. Uiteraard moet de ondernemer het zelf uitvoeren.

Of dit alleen bij accountants speelt? Neen, laatst had ik te maken met een designer. Ik mailde hem de opdracht. Je verwacht dan een telefoontje terug om een afspraak te maken en de opdracht door te nemen. Ik zag dat de mail ontvangen en gelezen was. Ik verwacht dan een reactie. Logisch toch? Ik hoorde of vernam echter helemaal niets!

Nu kun je twee dingen doen: hem bellen of een ander zoeken. Omdat hij volgens mij redelijk goed was besloot ik hem maar te bellen. Hij nam niet op. Ik sprak in op zijn voicemail. Na een week wederom geen enkele reactie. Via via begreep ik dat hij zeer graag de opdracht wil uitvoeren. Maar waarom hij verder geen initiatief nam begrijp ik niet. Ik heb maar besloten een andere website designer te zoeken.

Wat wil ik met deze twee voorbeelden zeggen? In het bedrijfsleven moet je gewoon voor elkaar klaar staan, goed naar elkaar luisteren en doorgronden wat de klant precies wil en vervolgens actie nemen. Dan heb je de basis van een goede onderneming te pakken. Dit alles noemen we met een duur woord ‘communicatie’.